Dag twee

Inmiddels zijn we al weer ruim 14 uur verder na mijn laatste blog. Kai ligt nu lekker te slapen en mama neemt het er ook even van.

Afgelopen nacht heeft Kai best een redelijke goede nacht gehad. Hij heeft geslapen van 22.00 uur tot 24.00 uur, toen is hij heel even wakker geweest maar hij sliep zo weer. Om 01.00 uur is hij nog tien minuten wakker geweest en daarna heeft hij geslapen tot een uur of kwart over twee. Toen was echt klaarwakker. Heb een tijdje met hem gespeeld op mijn bed. Met de afstandsbediening van het bed, van de TV, bumba gekeken etc. Maar het leek er niet echt op dat hij zo weer ging slapen. Misselijk leek hij niet meer en de pijn was ook niet het grootste probleem. Hij kreeg namelijk om de twee uur pijnmidicatie. Op een gegeven moment toch maar om een fles melk gevraagd, want hij zou inmiddels wel dorst en een flink hongergevoel hebben. En thuis werkt dit ook altijd heel goed. En nu gelukkig dus ook. Hij dronk de fles bijna helemaal leeg. Ik heb hem een beetje geholpen door in de speen te knijpen en toen de fles leeg was sliep hij al bijna weer. Inmiddels was het al weer een uur of  vier geweest. Ik werd trouwens ook helemaal gestoord van de monitor waar Kai aan lag. Als hij iets verdraaide of als ik hem optilde sloeg dat ding al weer tilt. En dan stond er ook kort daarna weer een verpleegkundige aan het bed. De stekkertjes zaten namelijk nogal los in de aansluitstekker. En die floepten er steeds weer uit. En ik hou niet van problemen maar heb liever een oplossing dus heb ik het maar met tape vastgeplakt. En dat scheelde gelukkig een heleboel geblieb. En als het alarm wel af ging dan kon ik zelf ook nog wel op het knopje duwen. En dan denk je lekker te kunnen gaan slapen is de accu leeg van de infuuspomp. Begint die weer te blieben. Nadat de stekker er weer inzat kon ik dan eindelijk toch ook een mooie ruk maken. Ik lag heerlijk dicht bij Kai op het bed naast hem.

Om 6.00 uur was Kai nog even wakker en daarna heeft hij geslapen tot bijna negen uur. We moesten hem eigenlijk wakker maken voor zijn pijnstillers.  Zelf heb ik steeds kunnen slapen als Kai sliep en dat viel met niet tegen. Ik werd zelf om 8.30 uur wakker want de verpleegkundige kwam kijken. Ik ben heerlijk verwend met ontbijt op bed. Daarna even wassen en aankleden en toen hebben we dus Kai wakker gemaakt.  Ondertussen waren de eerste zaalartsen al langs geweest. Maar die konden me ook niks nieuws vertellen.

Kai werd goed wakker. Hij wilde er direct uit en ik heb hem even opgefrist en een tshirtje aangedaan. Daarna heb ik hem een schaaltje vanillevla gegeven. Dit vond hij heerlijk want het was zo op. Ondertussen was papa gearriveerd en daar leek hij blij mee te zijn. Erik heeft hem het laatste beetje vla gegeven. En na de laatste hap kwam er (weer) een heel peloton aan artsen binnen. Volgens mij waren het er zes. Twee kinderartsen en een arts assistent en drie co- assistenten. Maar Kai vond het allemaal wel best. Hij zat in het grote bed en wilde iedereen een tissue geven. Hahaha. En ook heeft hij nog een demonstratie ‘vla eten’ gegeven.

De conclusie van de artsen was dat het echt heel goed gaat. Ook omdat hij al zelf drinkt en wat eet. Het infuus mocht eraf en de morfine zou worden gestopt. Dus kon hij ook van de monitor af. Wat een verademing voor Kai. Niet meer aan de draden liggen. Maar weer een broek en slofjes aan en lopen maar. Dat liet hij zich geen twee keer vertellen. het was nog wel wat wankeltjes maar hij ging als een speer. We zijn naar de speelkamer gegaan waar we een tijdje met hem hebben gezeten. Totdat hij iets produceerde in de luier. Rond elf uur is Erik weer naar huis gegaan en heb ik nog met Kai een beetje rondgelopen, filmpje gekeken, weer rondlopen, appelmoes gegeten EN weer kwam er een arts op bezoek. Nu de kinderarts van het shisisteam. Die ging er zelfs maar eens even bij zitten. Hij vond ook dat het goed met Kai ging en hij dacht hardop over wanneer naar huis gaan. Zelf dacht hij aan morgen, vrijdag, naar huis. En dat dachten wij zelf ook. we weten dat er niets boven thuis gaat maar het is rustig hier, het eten kan nog beter en de pijnstilling wordt nog maar net afgebouwd. Dan ben ik liever hier met hem.

Inmiddels is het al weer bijna drie uur en Kai slaapt net weer. Hij is een paar keer wakker geweest maar sliep na een minuut of tien steeds weer. Ik doe nog heel even de oogjes dicht voordat straks opa en oma komen en Erik met Yue Lin.

Advertenties

3 thoughts on “Dag twee

  1. Mooi dat het zo goed gaat en hij zo rustig is.. Wat zijn we verwend dan met het UMCG want in zo’n geval zouden wij vandaag al naar huis gaan 🙂 Nooit langer dan 1 nacht hebben wij er geslapen.. Maar nu hij zich beter voelt kunnen jullie het ook wat gezelliger gaan maken met visite en spelen en dan is het zo weer een nacht verder. En kunnen jullie een beetje wennen aan het andere koppie ? Wij vonden het zo apart om te zien. Het was natuurlijk allemaal wel erg dik maar wat een verschil is het en wat vond Mira het vreemd dat ze niet meer zo breeduit kon lachen.. Succes nog met het laatste nachtje en heel veel beterschap..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s